Bir sitemin olmasının benim için en güzel yanını az önce keşfettim. Bu güzel yan; aylar sonra girip baktığınızda, yazılarınızı okuduğunuzda ne kadar yol katettiğinizi görebilmek 
Uzun zamandır bir sitem olduğu bilgisini bile beynimin güncellenen bilgiler kısmına almıyordum. Ama bıktıran spam yorumcular sayesinde hatırladım ve sayfayı açar açmaz kontrol panelimde denetim bekleyen spam mail ordusunun orta boy bir koloni kurup yerleşik hayata çoktaaan geçtiklerini gördüm 
Nyese yine güzel yana geçiyoruz En son saçma yazım olan “Haydi resim yapalım” zımbırtısı tamamen “hadi artık bir şeyler yaz da okuyalım” istekleri üzerine “amaaaann iyi yazarız” siniriyle başlanıp can sıkıntısı içinde çizittirilmiş bir yazı olmasına rağmen benim birçok şeyin farkına varmamı sağladı. Aradan ne günler ne aylar ne olaylar ne sınavlar ne, ne, ne… ile başlayıp süregelen yaşamsal faaliyetler(sınavdan çıktığım ne kadar belli 
) gelip geçmiş. Aylar sonra yine ben, yine aynı sitenin gülyüzlü paneliyle karşı karşıyayım. Pcm bile değişti bee son yazımı yazdığımdan beri Ne kadar uzun zaman gelmiş geçmiş… Hala yaşıyorum bu uzun zamandan beri 
Hayret…
Tabi bu güzel yanı görebilmek için illaki siteniz olması gerekmez. Kıyıda köşede unutup uzun zaman bakmayacağınız bir kalsörünüz ve ya not defteriniz olması da kafi 
Ayrıca madem sitem var kullanacağım bundan sonra Duygu Burhanları adlı bölüm açıp içimden ne geliyorsa yazacağım tabi bazı yazılar şifre korumalı olacak o ayrı 
NoT: aRtıK YazıLarda MaNtıK aRaMayıN, kuLLaNMıyoRuM. =)
Ortalıkta dinlenen telefon, tek bir sinyalle pcni açıp tüm işlemleri yapabilme olayı, virüsle pc kontrolü gibi olayları duyduktan sonra güvenmiyorum bu net olayına 
(bu kısmı yaşayarak görmeniz gerekiyordu) Merak etmeyin sadece o panoyu görebilecek 
Bizimkiler dizisi hiç kaçmaz, her pazar banyodan sonra mutlaka izlenirdi.. Eğer misafirliğe gidilmişse orda tam gaz devam.. Sanal bebeklerimiz bir yaş arttığında müthiş bir mutluluk sarardı. Öldüğünde yine aynı derece üzüntü… Her Allah’ın günü okula gitmek için kaldıran annemize yalvarırken, hafta sonları nasıl büyük bir azimle çizgifilm izlemek için kalkardık hala şaşıyorum 
)
)